hem naar haar toe. Ik hoefde het niet uit te leggen. Ze was slim. Ze begreep de cijfers meteen.
Ze scrolde er zwijgend doorheen, haar zelfbeheersing wankelde een beetje. Een enkele traan gleed over haar wang, en ze veegde die woedend weg.
‘De hele tijd,’ fluisterde ze, meer tegen zichzelf dan tegen mij. ‘Hij nam me mee naar chique restaurants, kocht dure cadeaus voor me… met jouw geld. Met geld dat hij van zijn eigen broer afpakte.’
‘Hij zei dat het tijdelijk was,’ zei ik zachtjes. ‘Ik geloofde hem. Hij is een zeer overtuigende leugenaar.’
Ze sloot de laptop.
“Nou, de leugens houden nu op.”
Haar stem werd harder.
“Ik ben er klaar mee. Ik laat me niet door hem meeslepen in zijn financiële ondergang. Ik heb al met een advocaat gesproken om mijn opties te bespreken met betrekking tot een mogelijke scheiding als hij dit niet kan oplossen.”
De
Comments