de boekhouding voor een kwartaalrapport te controleren, toen mijn telefoon ging en Lucas’ naam op het scherm verscheen.
Toen ik antwoordde, klonk zijn stem gespannen en miste hij zijn gebruikelijke bravoure.
‘Jake. Hé man, heb je even een minuutje?’
Hij vertelde me een verhaal over een klant die op het laatste moment was afgehaakt, een grote investering die niet doorging, waardoor hij tijdelijk in de problemen zat. Hij liet het klinken als een toevalstreffer, een hobbel op de weg naar succes.
‘Het gaat maar om een paar creditcards,’ zei hij, met een stem vol geoefende schaamte. ‘Ik heb me een beetje te veel in de schulden gestoken. Je weet hoe dat gaat. Ik heb gewoon een beetje hulp nodig om er weer bovenop te komen. Maar voor een paar maanden, echt waar. Ik betaal je elke cent terug, inclusief rente.’
Hij klonk zo overtuigend. Zo oprecht verdrietig.
Hij was mijn






Comments