me hebben gedaan?’ herhaalde ik, mijn stem gevaarlijk zacht. ‘Ik heb in vijf jaar tijd 52.800 dollar van zijn schuld afbetaald. Een schuld die hij heeft opgebouwd door een leven te leiden waar jullie hem allemaal voor prezen. En gisteren zaten jullie daar maar en lieten jullie hem me vernederen. Jullie kozen voor jullie lievelingszoon. Welnu, nu mag jullie lievelingszoon zijn eigen baas zijn. De Bank van Jacob is officieel gesloten.’
Ik heb niet op een antwoord gewacht.
Ik heb opgehangen.
Mijn hand trilde, niet van angst maar van adrenaline. De eerste echte strijd was gestreden, en ik had me niet gewonnen gegeven.
Ik vond het telefoongesprek met mijn moeder het ergst.
Ik had het mis.
De echte klap, de klap die de wond pas echt openreet, kwam een uur later.
Mijn vader belde.
Mijn vader en ik hadden altijd een stilzwijgende, onuitgesproken verstandhouding. Hij was een man van weinig
Comments