later, op een eenzame dinsdagavond, raapte ik al mijn moed bij elkaar en belde ik het nummer. De man aan de andere kant van de lijn herinnerde zich mij in eerste instantie nauwelijks. We moesten er allebei om lachen. Hij nodigde me uit voor een kop koffie in een klein café in het centrum.
We ontmoetten elkaar. Het was leuk, uiterst beleefd. Er vlogen geen vonken over, het was geen groots en meeslepend begin van een nieuw liefdesverhaal. Maar toen we afscheid namen op de stoep, besefte ik dat er intern iets fundamenteels was verschoven. De dam was definitief doorbroken.
Ik begon weer vaker uit te gaan. Ik schreef me in op een datingsite. Ik ging op ongemakkelijke dates, op vreselijk saaie dates, en op verrassend leuke dates. Ik leerde langzaam maar zeker om mezelf niet meer voor te stellen als ‘de vrouw van’, maar simpelweg als mezelf. Het voelde
Comments